Boulderen, klimmen en 24 uur Praag

Het begon allemaal, twee weken geleden. Nu twee weken verder, duizenden kilometers gereisd, zittend in een internet cafe in de hoofdstad van Hongarije, probeer ik zo veel mooie en onvergetelijke ervaringen te verwoorden. Met z´n vieren, David, Reinier en ik en een Volkswagenbusje zouden we de avonturen gaan beleven. Een twintigjarige Volkswagenbus, met vier versnellingen, een tweepersoonsbed achterin en zo.n bed op het dak als het dak word uitgeklapt. Het busje heeft voor zoveel vrijheid gezorgt in de vakantie omdat we konden vertrekken wanneer het ons uit kwam en slapen waar we wilden. Als de avond viel parkeerde we de auto, aan de snelweg in Duitsland, in de de glooiende weilanden , aan de rivier of gewoon in het centrum van Praag.

De eerste dag heeft de moter tot twee uur ´s nachsts geronkt en hebben we hem op een uur reiden van Dresden in Duitsland langs de snelweg gezet. Na een korte pitstop in Dresden, zijn we dezelfde dag nog Tsjechie binnen gereden. En ja, bij de grens zagen we in de achteruitkijk spiegel de politie. Ons hippiebusje werd aanghouden en er werd nadrukkelijk gevraagd of we geen marijuana bij ons hadden. We mochten doorreiden, de Tsjechische grensstreek in, waar ik een bepaalde herinnering aan heb overgehouden. Erg vervallen, en vrouwen bij elk busjehokje of stopplaats die het geld moeten verdienen met hun eigen lichaam. We zijn zo´n vijf dagen ten oosten van Praag geweest. Een streek die mij bij is gebleven als een heuvelachtig landschap, vol graanvelden en vele hopplanten, de ideale combinatie voor de welbekende Tsjechische bieren. Einde dag reden we vaak naar een in de buurt liggend dorpje om zo´n pilsje te drinken. In dorpen, met een groot dorpsplein, die veel status uitstraald maar waar de betere tijden verleden tijd zijn. Overdag hebben we in Petrohrad en in Sbrsko geboulderd in geklommen. Petrohrad is een boulderparadijs, waar we maag weinig mensen zijn tegengekomen in de bossen waar de keien verstopt waren. In Sbrsko hebben we het klimtouw uitgepakt om op de oude afgegraven granietwanden lands de rivier te klimmen. Vijf dagen hebben we in de natuur geslapen en werden we ´s ochtends wakker met een gebakken eitje en een bakje espresso gezet met de perculator. ´s Avonds hebben we genoten van de maaltijden van Reinier; cous cous, pasta tonijn en één keer  een pizza in het dorp.

We zijn via het kasteel van Karlstejn naar Praag gereden, om deze stad in 24 uur te ervaren. Na ´s avonds in een lokale music bar naar vele populaire Michael Jackson nummers te hebben geluisterd zijn we de volgende morgen vroeg opgestaan. Bij het opendoen van de sfuifdeur besef je je in eens weer dat je in een stad bent. Via de Burcht, een bankje aan de rivier en de meest toeristische plek van de stad, de klok, waar we ons kapot hebben gelachen om de vele toeristen die het geweldig vinden om een foto te nemen als de klok op een heel uur gaat bewegen, zijn we weer heerlijk op een terrasje neergestreken. Na een vignet te hebben gekocht mochten we de Oost-bloksnelweg op. Over betonnen plaaten zijn we met een maximum snelheid van het busje, 100km/per uur, naar Slovenie gereden, onderweg nog pannenkoeken gebakken. De avond viel en net over de grens hebben we de bus op een heuvel geparkeerd.

Snel zullen de belevenissen uit Slowakije volgens:

-          Een nacht in een Slokwaaks politiebureau

-          Veerpondjes uit de vorige eeuw

-          Het Slowaakse buitenleven

-          ´s Nachst overvallen door nep-politie met pistool

-          Via Couchsurfing uiteindelijk go with the flow belanden op een lokaal festival met twee Slowaakse dames