Van Dijk, Bremen en Walibi World
Vrijdag 25 juni hebben we met school een afsluiting gehad bij De Efteling, waarin elke projectgroep zijn productiviteitsverbetering mbt het park presenteerde aan de heren van. Na een afsluitend drankje met een aantal schoolgenoten achteraf In Den Bosch ging de trein naar Zutphen.
Ik ging weer terug naar huis, de plek waar ik jaren heb gewoond met mama en zus, daar zou ik nu weer vier maanden gaan bivakkeren. Ik ging namelijk aan de slag als groepsleider bij Van Dijk Educatie in Kampen. Zutphen was hierin dichterbij, met de Van Dijk bus, 1,5 uur heen. Na een opleidingsweek, kwamen de week daarop bussen vol met Polen en 16 jarige Nederlandse scholieren aan in Kampen. De Polen vol verwachting wat ze moeten doen, de Nederlanders, knabbelend naar binnen. Ik stond op de afdeling ‘Reparatie’ en ‘Macro/Micro.’ Bij de eerste worden nog te repareren boeken van een tape voorzien en vervolgens in het algemene proces van Macro/Micro uitgesorteerd in kasten, waarna ze vervolgens, liggend op een unieke plaats in de kast, naar het magazijn worden gereden. Ik heb drie weken een groep van 12 polen gehad die ik in hun werk moest uitleggen, het werk moest laten doen, moest controleren, motiveren en eventueel waarschuwen. Het waren vier waarin ik met ontzettend veel plezier van het werk heb genoten, ik een onwijs goed werkende en gezellige groep Polen heb gecreëerd, ik onwijs veel heb geleerd in zo’n korte tijd en veel nieuwe contacten heb opgedaan.
In de avonden en in de weekenden werd er in Zutphen aan de IJssel gezeten en in gezwommen, werd er gefietst en werd er gestapt. Daarnaast heeft een impulsieve actie mij Pieter en Ina nog doen zien. Een treinticket werd geboekt en zaterdag morgen heeft de ICE mij naar Bremen gebracht. Kwantitatief weinig tijd, maar deze bovenal kwalitatief goed besteed. Na veel gepraat te hebben in de tuin en na zondag morgen nog een fietstocht gemaakt te hebben ging die zondag middag al weer te trein terug.
Na de ochtenddienst gewerkt te hebben van 7:00 tot 15:00, werd ik door mijn collega bij Walibi World afgezet. Vriend Kevin zat hier namelijk voor de zomermaanden gevangen in de polder. Al snel bleek dit verblijf alleen maar positief te zijn. De eerste bijpraat gesprekken vonden plaats in het reuzenrad en in het karretje van de Goliath. Na in zijn bungalow, zijn verblijfsplek, kip-tandoori te hebben genuttigd zijn we door het (aangelegde) bos naar het (aangelegde) strand gegaan waar de Zuid Afrikaanse Savanna ciders werden ontpopt. Het waren 24 hours of fun. 6 uur ‘s ochtends stond ik alweer klaar om opgehaald te worden voor mijn ochtend dienst.